ทรงที่เจอบ่อยที่สุดก็ว่าได้ ซึ่งออกแบบโดยคุณมาร์ตินเจ้าเก่าเมื่อปี 1916 โดยตั้งชื่อตามเรือรบลำใหญ่ของราชนาวีอังกฤษในยุคนั้น กีตาร์โปร่งทรงสุดอมตะทรงนี้ให้เสียงที่เต็ม โดยที่มีขนาดตัวกว้างพอเหมาะ เนื่องจากมีความได้เปรียบตรงความลึกที่มากกว่าหลายๆ ทรง และมีช่วงเอวที่ไม่เว้ามากนัก ทำให้ได้โครงสร้างกีตาร์โปร่งที่มีปริมาตรบอดี้มาก ให้เสียงดัง เล่นได้กว้าง

พัฒนาจากทรงของกีตาร์คลาสสิก ช่วงเอวจึงไม่กว้างไปกว่าช่วงไหล่มากนัก และมิติโดยรวมของกีตาร์ยังค่อนข้างกะทัดรัด แตกต่างจากทรงเดรดน็อทค่อนข้างมาก แต่ด้วยความกะทัดรัดของมันนี่เองที่เหมือนจำกัดเนื้อเสียงย่านต่ำเอาไว้ไม่ให้เด่นไปกว่าย่านแหลม กีตาร์ทรงนี้จึงเหมาะกับการเล่น finger style หรือการโซโล่ที่ต้องการความชัดเจนของแต่ละโน้ตอย่างมาก

ทรงนี้จะคล้ายๆ ทรง OO แต่มีช่วงเอวกว้างขึ้น ให้เนื้อเบสที่มากขึ้นนิดหน่อยตามขนาดแต่ก็ยังเป็นย่านเบสที่มีโฟกัส ด้วยความที่ย่านเบสกลบย่านแหลมไม่มากนักมันจึงเหมาะกับการเล่นโซโล่หรือ finger style ด้วย ทรงนี้มักถูกแบรนด์อื่นนำไปพัฒนาต่อให้เป็นดีไซน์ของตัวเองที่มีความสวยงามดูสมัยใหม่มากขึ้น

จากชื่อก็คงเดาไม่ยากว่าหมายถึงทรงที่มีขนาดใหญ่เป็นพิเศษ กีตาร์ทรงนี้ออกแบบมาให้มีปริมาตรภายในบอดี้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยที่มันยังมีความเป็นกีตาร์โปร่งอยู่ จุดประสงค์ที่เพิ่มมิติบอดี้ก็เพื่อสร้างย่านเบสที่มีความเป็นสามมิติที่สุด มีความลึกชัดเจนอย่างที่ทรงอื่นๆ ไม่สามารถให้ได้ ซึ่งคนที่ใช้กีตาร์ทรงนี้ส่วนใหญ่ก็จะซีเรียสกับความ “เต็ม” ของโทนเสียง เพราะกีตาร์ไซส์จัมโบ้นี้มีข้อเสียในเรื่องย่านแหลมที่เริ่มถูกย่านเบสบดบัง นอกจากนี้ด้วยขนาดที่ใหญ่กว่าปกติก็อาจทำให้ลำบากในการขนย้าย

คำว่า “Arch” หมายถึงโค้ง ส่วน “Top” หมายถึงหน้าไม้ด้านหน้า ดังนั้นกีตาร์ Archtop คือกีตาร์ที่มีหน้าไม้โค้งนูนออกมา ซึ่งเป็นศิลปะในการทำเครื่องดนตรีที่มีมาแต่โบราณ โดยจะสังเกตเห็นลักษณะดังกล่าวได้จากเครื่องดนตรีเครื่องสีอย่างไวโอลิน วิโอลา หรือดับเบิลเบส ที่ล้วนมีไม้ด้านหน้าที่โค้งทั้งสิ้น

กีตาร์มีพัฒนาการมาจากเครื่องดีดอย่าง Lute ตั้งแต่ยุค Renaissance ในยุโรป ช่างทำกีตาร์ทดลองทั้งวัสดุ รูปทรง และวิธีการผลิตเพื่อให้ได้เสียงที่ดัง ฟังเสนาะหู และถูกใจผู้เล่น ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 (ประมาณปี 1900–1930) บุคคลสำคัญในการพัฒนา Archtop คือ Orville Gibson ซึ่งนำความเชี่ยวชาญจากการผลิตแมนโดลินมาประยุกต์ใช้กับกีตาร์ เหตุผลหลักที่ทำให้หน้าไม้โค้งนูนก็เพราะ bracing และโครงสร้างภายในมีส่วนทำให้ความดังลดลง Archtop จึงถูกสร้างขึ้นด้วยแนวคิดที่จะลดโครงสร้างภายใน เพื่อให้กีตาร์มีเสียงดังมากขึ้น

เมื่อดนตรี Jazz ได้รับความนิยม Archtop ก็ถูกนำมาใช้ในแนวนี้ จึงมักถูกโยงกับ Jazz โดยเฉพาะ Swing Jazz แต่ในอดีตมันก็เป็นที่นิยมในเพลง Pop ของยุคนั้นเช่นกัน

กีตาร์ Manouche หรือ Gypsy เป็นผลงานออกแบบของ Mario Maccaferri ในปี 1932 โดยมีโรงงาน Selmer ในฝรั่งเศสเป็นผู้ผลิต เป้าหมายหลักในการออกแบบคือเสียงต้องดัง และ projection ต้องดี คอต้องเล่นไล่สเกลได้อย่างคล่องแคล่วกว่ากีตาร์โปร่งทั่วไป และต้องล้วงได้ลึก (กีตาร์ gypsy เป็นกีตาร์โปร่งชายเว้ารุ่นแรกของโลก) การเพิ่ม projection นั้น Maccaferri ดัด arch ทั้งไม้หน้าและไม้หลังโดยใส่โค้งไว้ที่ ladder bracing และใช้ neck joint แบบ bolt-on มาก่อนกีตาร์ Taylor ราวครึ่งศตวรรษ